|
Tiyatro Tiyatro dergisinin Nisan 2007 sayısında yayımlanmıştır.
İNİSHMAAN’IN SAKATI Beki Haleva
İrlanda kökenli bir ailenin çocuğu olarak İrlanda dili ve kültürüyle yoğrulmuş genç tiyatro yazarı Martin McDonagh, özellikle “Leenane’in Güzellik Kraliçesi”yle ülkemizde de kazandığı başarıdan sonra Türk izleyicisi için artık tanıdık bir isim. Yazar son olarak İnishmaan’ın Sakatı’yla yine dikkatimizi çekiyor. Ahmet Levendoğlu’nun çevirisi ve yönetimiyle sahnelenen oyun, nitelikli oyun açısından sönük geçen bu tiyatro sezonunda iyi bir sürpriz oldu, benim için Öncelikle oyunun çevirisine değinmek istiyorum. Tiyatro çevirilerinde karşılaşılan en büyük zorluklardan biri de “yöre ağzı”nın aktarımıdır. Burada belki tam olarak bir “ağız” söz konusu olmasa da benzer sorunları beraberinde getiren İngilizceden “kırma bir dil”in çevirisi söz konusu. Çevirmen olarak Levendoğlu, oyunun neredeyse bel kemiğini oluşturan, yörenin kültürünü, insanını yansıtan bu dilin farklı yapısını, kimi cümlelerde bir yapaylık hissi uyandırsa da çeviriye yansıtmayı göze almış ve bunu bilinçli bir çevirmen yaklaşımıyla oyun kitapçığında dile getirerek izleyiciyi uyarmış. Yönetmen olarak da titiz bir çalışma sergiliyor Levendoğlu. Müzik seçiminden, oyuncu seçimine dek sahnelemenin her aşamasında, oyunun özümsenmiş olduğunu kolayca anlayabiliyor izleyici, kimi kez gülerek, kimi kez de hüzünlenerek sonuna kadar aynı ilgiyle izliyor bu “karanlık güldürü”yü. Yönetmen bu başarısını elbette hiç aksamayan bir ekibi arkasına alarak gerçekleştirmiş. Ali Cem Köroğlu’nun sahne ve giysi tasarımları da istenilen atmosferi eksiksiz yansıtıyor. Oyuncu kadrosuna gelince, bana göre her bir üyesi ayrı ayrı alkışı hak ediyor. Özellikle de bu oyunla profesyonel anlamda sahneye ilk olarak adım atan genç oyuncuların ustalarından aşağı kalmayan parmak ısırtan performansları beni hayli heyecanlandırdı. Sonuçta kaçırılmaması gereken, övgüye değer bir yapıt çıkmış ortaya.
|